Aline in Paraguay!

Eerst en vooral wil ik iedereen een super gelukkig nieuwjaar wensen, dat iedereen zijn/haar dromen mogen uitkomen en een natuurlijk een goede gezondheid!

Ik schrijf hier nu mijn laatste blog, want ik ben terug in het koude België.

Ik wil iedereen bedanken voor de steun die ik kreeg, ik heb er veel aan gehad!=)

Veel liefs, 

X°

Tussen deze blog en de laatste zijn er wel 1 miljoen dingen gebeurd. Alles in detail uitleggen gaat echt te lang duren, maar ik doe mijn best om de rode draad eruit te halen.

Sinds de dag dat ik mijn familie gezegd heb dat ik definitief van gezin verander ging alles bergaf. Mijn papa was op reis en mijn mama en zusje spraken niet meer tegen me. Ze sloten zich op in de ouderskamer zodat ik gezellig alleen kon eten, tv kijken en dat soort dingen. Dit heeft zo'n 4 dagen geduurd totdat de meid zich vragen begon te stellen. Via haar is mijn exmama dan met me komen praten en ze verontschuldigde zich dat ze zo deed, maar ik ben zoals een dochter die haar huis verlaat en dat kwetst haar fel. Na dat gesprek voelde ik me opgelucht, ik zou het gezin in vrede kunnen verlaten . Zelfs Melisa sprak terug tegen mij (na +-3 weken). Die avond ging ik iets gaan eten met vrienden en ik had Melisa meegevraagd. De gastbroer van Viktoria was er ook, maar voor Hanna. PLots iets later op de avond was Melisa verdwenen. Bleek dat ze naar huis was.                                               Die avond kwam Sam om me te bezoeken voor de rest van de week, goed dat hij er was!

Zondag, toen ik vroeg aan Melisa waarom ze zonder me iets te zeggen naar huis was gegaan en het was omdat IK met Hanna en Niko praatte en wist dat zij iets voor hem voelde. Precies was ik dat helemaal vergeten, aangezien ze niet meer tegen me sprak gedurende 3 weken. Omdat Sam er was stelde ik voor om samen met Hanne Encarnacion te bezoeken en hem te tonen. Die middag hoorde ik dat Hanna niet meer in huis mocht komen, enkel tot aan de poort. Ze zou slechte dingen hebben gezegd over mijn exfamilie. In Encarnacion was het leuk, maar we wilden niet terug. Toen we dan tegen 11u voor mijn huis stonden en de ouders van Hanna niet konden bereiken, vroeg ik of ze niet mee binnen kon komen. Daar was geen sprake van, ik moest ze alleen op straat laten voor de ganse nacht. Dat pikte ik echt niet en zo zijn de problemen begonnen. Na veel gebel en gedoe is een vriendin Hanna komen ophalen en Sam en ik zijn naar binnen gegaan.                Toen ik de volgende ochtend mijn douch nam, was alles wat ik van hun had gekregen weg. Mijn gsm viel tuurlijk het eerste op. INternet stond af, accountpaswoord veranderd.. Van de wereld afgesloten. De meid kwam me zeggen dat ik mijn spullen moest pakken, ik dacht ik ga vervroegd naar mijn gezin. Joehoe.. nachtmerrie over! Maar nee.. Afs belde, Aline je gaat naar Asuncion bij een vrijwilliger slapen en je moet met Afs praten.

Toen ik na de lange reis met Sam aan was gekomen, keerde de rust weer. De volgende dag ging ik met Afs praten. Alles was mijn fout, alle de grootste fout die ik had gedaan was dat ik Melisa had meegenomen naar die pizzeria omdat Niko daar ook was. Ik heb hiervoor een pre-warning moeten tekenen.. Ik ben hiervoor precies niet te spreken. Daarna ben ik met afs'eers naar de shopping gegaan. Sarah (belg) stelde me voor om bij haar te overnachten. Sam, Gaby en ik gingen mijn spullen halen bij de vrijwilliger. Door de sms'n naar Sam van mijn exmoeder ben ik volledig beginnen door te draaien en ben neergegaan en toestanden. In het ziekenhuis hebben ze me half gedorgeerd dat ik er goed zou slapen en tot rust komen. Daarna ben ik bij Sarah gebleven en volledig tot rust gekomen. Ik mocht niet meer aan hun denken en constant bezig blijven van de dokter. Die vrijdag was de cena van Afs, heb me goed geamuseerd, het was echt leuk!

De zaterdag zijn Hanna, Niko (Afs) en ik naar Encarnacion terug gekeerd, in de bus heeft Hanna hare klop gekregen.. Allemaal wenen gelijk baby's! Toen we aankwamen stond mijn nieuwe familie me op te wachten. Mijn mama is architecte en heeft een NewYorkse vriend. Een geadopteerd zoontje van 9 en een dochter van 16. Ik heb hier misschien wel 10x minder luxe, maar wel 100x meer dingen te doen! Ik hoop dat alles nu goed gaat komen..

Liefs, X°

Ondertussen ben ik hier twee en een halve maand. Het lijkt lang en toch ook niet. Ik hoor vanuit het Belgische front dat oktober de moeilijkste maand is.. Precies is dit ook zo, de up momenten zijn zeer kort en de downs overmeesteren je gevoel. Ik had me voorgenomen om hier alleen maar roze kleur en maneschijn neer te schrijven, maar bij deze dus niet. Ik zit in mijn familie die heel lief met me is, maar de plaats waar ik leef valt er niets te doen en dat weegt zwaar door. Vele dode momenten en niet weten wat doen.. Het is niet dat ik niets mag doen, het gaat gewoon niet. Een kleine twee weken geleden ben ik met AFS gaan praten en dat deed goed.. Ik zou normaal gezien veranderen van plaats, ze begreep me volledig. Een weekje later, vraagt ze me het opnieuw en vraagt ze me of ik niet nog eens wil proberen om daar te blijven, omdat een nieuw gezin vinden moeilijk is. Ik heb toen even ja gezegd, maar heb er al dik spijt van. Ik wil mijn familie niet kwetsen, maar wil een bewegend jaar hebben.. Alle soorten gedachten spoken door mijn hoofd en zou ze met een knopje willen uitzetten. Nu donderdag ga ik opnieuw praten met Afs, ik hoop dat het beter gaat.

Vorige week ben ik 4 dagen naar Sam in Tobati geweest.. Heel gek, dat was Paraguay.. Ik heb in het begin wel een mep in mijn gezicht gekregen van de cultuurschok, maar daarna was het super tof! We hebben pannekoeken gemaakt en nog iets anders Belgisch.. Demasiado rico kregen we! (overdreven lekker) Sam en ik hebben ons goed geamuseerd en het deed me deugd nog eens Nederlans te praten.. =) Daarna was ik wel helemaal in de war, over veranderen.. Omdat ik mijn ouders een beetje gemist had. Maar ik denk dat dat niet opweegt voor het niets doen.. en dat mijn zusje zo jaloers is.

Toen Nathalie vertrok was ik een beetje blij omdat ze veel druk legde op de familie, maar misschien had ze wel haar redenen. Melisa is denk ik heel blij dat ze weg is omdat ze haar plaats kan vervangen bij haar vrienden. Het enigste probleem is, dat ik haar plaats integraal overneem, dus ook de vrienden. Dat ligt een beetje moeilijk. Langs de ene kant wil ze iedereen, langs de andere kant wil ze mij voor haar alleen. Meisjes... Altijd moeilijk om te begrijpen!=)

24 oktober is er een feestje in Asuncion van Afs, schijnt dat dat super is.. Ik kijk er wel naar uit, ik ga heel het weekend daar blijven. We hebben afgesproken met vrienden voor naar den discotheek te gaan.. Hopelijk wordt het een feestje!

Ik hoop dat het snel terug berg op gaat en dat ik eruit ga komen aan blijven/veranderen..

Dikke zoen!°

(De week van de jeugd)

Als er een reden is om te feesten, zullen ze feesten. 21 september is de dag van de jeugd en daarvoor missen we bijna een ganse week les en vieren feest! Dinsdag tot vrijdag waren er wedstrijden tussen 13 verschillende scholen. Gedurende 3 weken waren we aan het oefenen voor een dans, iedere school kreeg een thema opgelegd en wij hadden het thema liefde. We dansten op een remix van de titanic en destination calabria.. echt pokke lelijk en mega simpel.. maar lang niet de ergste!=D Vanaf maandag is het allemaal begonnen, in de namiddag was er op onze school zelf een koning/koninginnen wedstrijd.. en gewoon voetballen. Disndag is een deel van de school naar een andere school gegaan om aan de grote quiz mee te doen, mijn klasgenoot Carmen heeft gewonnen! Eer aan onze klas en school..Die dag hebben we met de bal gespeeld en een mega slechte film gekeken met Paris Hilton. Heel de klas (incl leerkrachten) lag plat.. begreep de humor precies niet! Nja.. Woensdag zijn alle scholen naar San Blas gegaan en hebben we elk om de beurt gedanst ik denk dat onze school 2e is geworden, dus echt niet de ergste!=D In de namiddag en de hele donderdag werden er voet- en handbalwedstrijden gespeeld.. heel vermoeiend om er de hele dag te zitten en te supporteren.. We moetsen gelijk vroeg opstaan, siesta overslaan.. maar mijn troef is slapen, dat heb ik daar dan ook gedaan.. Tussen de tamboerijen en trommels even ee klein dutje doen!              Vijrdagnamiddag was de officiele koniginnenverkiezing, we hebben dat ook gewonnen! Groot feest.. daarna was er een soort van afternoon party, maar zonder veel succes.

Ter afsluiting van de week van de jeugd was er een fuif. Zaterdagmidddag vraagt Melisa me, weet je al wat je gaat aandoen!? Ik had geen flauw idee en na 4uur was de kogel door de kerk, ik heb nog nooit zoveel tijd besteed aan mijn outfit voor een feestje.. Ik heb de hele kleerkast van Melisa, Nathalie en Mami aangehad en ben tenslotte met een kleedje van mij uitgegaan..=) We hadden afgesproken met vrienden om samen te gaan, toen we aankwamen was er weer zo'n missverkiezing bezig.. Deze keer werd onze koningin 2e. Daarna is het feestje echt van start gegaan. In het begin vond ik het weer moeilijk om zoals hun te dansen, maar alles is goed gekomen met Lucho, een klasgenoot. Hij was een prima leeraar.. 1 nadeel aan die feestjes.. ik geraak maar niet gewend aan die hakken, deze keer had ik het volgehouden tot 3u, toen konden mn voetjes niet meer.. We zijn dan om 4u doorgegaan.. Moe, maar een super feestje!!=)

Tot hiertoe de week van de jeugd.. Ik amuseer me hier meer en meer en begin de taal echt wel door te hebben, ik schrijf mn blogs steeds op voorhand vol gekribbel zodat de Spaanse woorden eruit zijn..=)

Chau.. X

Voor mij is de hoofdstad zoals voor de Genkenaren iets verder als Parijs.. Daar gaan we precies ook niet elke dag naartoe en het is geweldig als je naar Parijs gaat.. Wel voor mij hier van't zelfde! Mijn zusje Nathalie vertrok donderdag ochtend om 5u naar Duitsland dus waren we al de woensdag in Asuncion, we hebben wat gewinkeld en zijn toch wel vroeg in ons bedje gekropen want we moesten eruit om 2u.. Dat was andere koek!=S Ochjaa.. Ik had wat schrik voor haar vertrek in de zin van dat iedereen zo keihard zou wenen en dat ik het gevoel van mijn vertrek terug zou herbeleven.. maar nee!=) In totaal zijn er misschien 7 tranen geweest.. Hoe dat kwam weet ik ook niet, maar ik was blji! Die dag hebben we vooral geslapen en geshopt.. Ik ben nog steeds een slechte shopper! 's Avonds zijn we naar Sex in the city gaan kijken! Niet gedupt!!=) Zaliig.. De volgende dag ben ik helemaal alleen in het hotel ontwaakt omdat mijn ouders terug naar Bella Vista moesten voor werk. Ik Heb er alles op mn gemak gedaan en ben met de taxi naar een shoppingcenter geweest waar 2 andere afs'ers zouden zyn.. Ze waren de weg kwijt met resultaat dat ik 2u lang in dat shoppingcenter heb gezeten.. Het stomme was dat ik de 2e dagen voordien grotendeels daar was, dus het daar wel helemaal vanbuiten kende! Och jaa.. Mc Donalds gegeten en hop naar AFS!

Toen we daar aankwamen was het echt zot.. er kwam precies geen Nederlands uit. Spaans, Engels, Duits.. maar geen Vlaams! Tuurlijk ging dat na een tijdje wel weer helemaal goed! Dat weekend was zalig!.. Ik denk dat we ons allemaal zot hebben geamuseerd.. Allemaal mensen met dezelfde verhalen, ervaringen en toch is elk gezin anders! Het deed ook wel deugd van de meisjes te horen dat grotendeels zo kort wordt gehouden.. dat is de cultuur zeggen ze dan.. Precies toch wel wennen!  Zondag middag zijn we terug vertokken naar ons dorpje Bella Vista.. 7u in de bus! Ik had het me erger verwacht.. Mijn ultime troef is slapen natuurlijk, dat werkte dan wel weer wat op de zenuwen van Hanna,want zij had niets te doen en slapen kon ze niet.

Vandaag is mijn gastpapa vertrokken naar Europa, hij moet werken in Nederland en komt misschien thuis op bezoek.. Maar dat is nog niet zeker omdat hij echt wel veel op zijn programma heeft staan en volgens mij de afstanden net te kort inschat!=) Thuis zullen ze het wel merken.. Ik ben nu voor een week alleen met zus en mama thuis!.. Dat wordt haren late doen, nagels verzorgen, in de zon liggen.. echt typische vrouwen dingen.. Ben er zeker van!=)

Hasta Luego!<3